SumizAI a AFFiNE

Czym jest AFFiNE

Czym jest AFFiNE

AFFiNE to otwartoźródłowa, skoncentrowana na prywatności przestrzeń robocza łącząca w jednej aplikacji notatki, zarządzanie projektami i zadaniami, tablicę Kanban, interaktywną białą tablicę oraz timer Pomodoro. Powstała w Singapurze i szybko zdobyła uznanie w społeczności open source dzięki ambitnemu założeniu: zamiast zmuszać użytkownika do przełączania się między osobnymi aplikacjami do notatek, zadań i wizualnego planowania, AFFiNE łączy wszystkie te tryby pracy w jednym, spójnym dokumencie, który można dowolnie przełączać między widokiem tekstowym a wizualnym płótnem.

Kluczowe cechy

Fundamentem AFFiNE jest koncepcja "block-based" edytora, gdzie każdy element — akapit, lista, tabela, osadzony plik — jest niezależnym blokiem, który można przenosić, zagnieżdżać i formatować niezależnie od reszty dokumentu. Ten sam dokument można oglądać jako liniowy tekst w stylu edytora Markdown albo jako węzły na nieskończonej białej tablicy, bez konieczności kopiowania treści między dwoma osobnymi narzędziami. Tablica Kanban i śledzenie celów pozwalają zarządzać zadaniami projektu bezpośrednio obok notatek dotyczących tego samego tematu, eliminując rozdrobnienie informacji między różnymi aplikacjami. Współpraca zespołowa w czasie rzeczywistym z oznaczeniami @wzmianek umożliwia pracę wielu osób nad tym samym dokumentem jednocześnie. Dostęp offline i opcja self-hostingu dają pełną kontrolę nad tym, gdzie fizycznie przechowywane są dane — na własnym serwerze albo lokalnie na urządzeniu, bez zależności od chmury dostawcy.

Dla kogo jest przeznaczona

AFFiNE trafia do zespołów i osób indywidualnych szukających jednego narzędzia zamiast zestawu kilku osobnych aplikacji — notatnika, menedżera zadań, tablicy Kanban i narzędzia do wizualnego planowania. Osoby ceniące otwarty kod źródłowy i możliwość samodzielnego hostowania danych, sceptyczne wobec zamkniętych platform SaaS, znajdują w AFFiNE rzadkie połączenie bogatej funkcjonalności z pełną kontrolą nad infrastrukturą. Zespoły projektowe łączące planowanie wizualne z dokumentacją tekstową — na przykład zespoły produktowe czy kreatywne — mogą skorzystać z możliwości przełączania widoku tego samego dokumentu między trybem tekstowym a tablicą.

Przypadki użycia

W praktyce AFFiNE sprawdza się przy planowaniu sprintu, gdzie zespół zaczyna od tablicy Kanban z zadaniami, ale każde zadanie może rozwinąć się w pełnoprawną notatkę tekstową z kontekstem i decyzjami. Projektant UX może użyć białej tablicy do mapowania ścieżki użytkownika, a następnie przełączyć się na widok tekstowy, żeby spisać wnioski z badań w tym samym dokumencie. Freelancer zarządzający kilkoma projektami klienckimi jednocześnie korzysta z Pomodoro do śledzenia czasu pracy bezpośrednio przy notatkach dotyczących konkretnego zlecenia. Zespół rozproszony geograficznie koordynuje pracę przez oznaczenia @wzmianek w komentarzach, unikając rozproszenia komunikacji po osobnych kanałach czatu.

Pricing i model biznesowy

AFFiNE działa w modelu freemium — podstawowa aplikacja jest darmowa i otwartoźródłowa, z możliwością self-hostingu bez żadnych opłat. Płatne plany dotyczą głównie usługi chmurowej hostowanej przez twórców, oferującej wygodną synchronizację bez konieczności zarządzania własnym serwerem, dodatkową przestrzeń dyskową i priorytetowe wsparcie. Taki model pozwala technicznym użytkownikom korzystać z pełnej funkcjonalności bez opłat, jednocześnie oferując wygodną, płatną alternatywę dla osób niechcących zajmować się własnym hostingiem.

Ograniczenia i na co uważać

Bogactwo trybów pracy — tekst, tablica, Kanban, cele — bywa przytłaczające dla nowych użytkowników, którzy szukają prostego notatnika, a nie rozbudowanej platformy produktywności. Self-hosting wymaga podstawowej wiedzy technicznej, więc osoby niechcące zajmować się serwerami będą zależne od płatnej usługi chmurowej. Jako relatywnie młody projekt open source, AFFiNE wciąż aktywnie rozwija swoje funkcje, co oznacza możliwe zmiany w interfejsie i strukturze danych między kolejnymi wersjami.

Notatki ai w AFFiNE

AFFiNE nie ma wbudowanej natywnej integracji z modelami AI do automatycznego generowania treści z rozmów — jeśli użytkownik chce zachować notatkę ai z sesji z zewnętrznym asystentem AI, musi wkleić ją ręcznie jako nowy blok w dokumencie, korzystając z elastycznej struktury blokowej do umieszczenia jej obok powiązanych zadań na tablicy Kanban czy notatek tekstowych. Struktura blokowa ułatwia późniejsze łączenie takiej wklejonej notatki ai z resztą kontekstu projektu, ale sam proces wklejania pozostaje manualny.

Migracja z innych narzędzi

Zespoły przechodzące do AFFiNE z rozproszonego zestawu narzędzi (osobny notatnik, osobny Trello, osobna tablica Miro) często zgłaszają, że największą korzyścią jest nie sama funkcjonalność, a redukcja liczby kontekstów przełączania — mniej zakładek w przeglądarce, mniej powiadomień z różnych aplikacji, jedno miejsce do przeszukania, gdy trzeba znaleźć konkretną decyzję projektową. Import istniejących notatek z innych formatów Markdown zwykle przebiega bezproblemowo, choć bardziej złożone struktury (np. zagnieżdżone bazy danych z Notion) mogą wymagać ręcznej korekty po imporcie. Osoby wracające do starych notatek ai wklejonych ręcznie z rozmów z AI mogą je swobodnie przenosić między blokami tekstowymi a tablicą wizualną, w zależności od tego, jak aktualnie organizują dany projekt.

Co warto sprawdzić przed wyborem

Przed pełnym przejściem na AFFiNE warto przetestować oba tryby pracy — tekstowy i tablicowy — na tym samym dokumencie, żeby ocenić, czy elastyczność przełączania widoków faktycznie pasuje do własnego stylu pracy, czy raczej wprowadza niepotrzebną złożoność. Warto też sprawdzić, czy self-hosting jest realną opcją przy dostępnych zasobach technicznych, czy lepiej od razu zaplanować budżet na płatną usługę chmurową.

W skrócie

AFFiNE to ambitna, otwartoźródłowa próba połączenia notatnika, menedżera zadań i tablicy wizualnej w jednym narzędziu, z pełną kontrolą nad danymi dzięki self-hostingowi. Kto chce, żeby notatki ai z rozmów z modelami AI trafiały automatycznie do takiego zintegrowanego systemu bez ręcznego wklejania, powinien rozważyć narzędzie zaprojektowane specjalnie wokół tego przepływu.

Elastyczność jako podwójna krawędź

Ta sama elastyczność struktury blokowej, która pozwala łączyć tekst, tablicę i zadania w jednym dokumencie, wymaga też od użytkownika wypracowania własnych konwencji organizacyjnych — bez nich łatwo o sytuację, w której notatki ai wklejone przy okazji różnych projektów rozsypują się po dokumentach bez spójnego systemu tagowania czy nazewnictwa. Zespoły, które od początku ustalają wspólne zasady struktury dokumentów, unikają chaosu, który w przeciwnym razie narasta wraz z rozrostem przestrzeni roboczej. Kilka prostych reguł ustalonych na starcie oszczędza godziny porządkowania po kilku miesiącach intensywnego użytkowania.

Porównanie z SumizAI

AFFiNE i SumizAI dzielą filozofię otwartości i kontroli użytkownika nad danymi, ale różnią się zakresem. AFFiNE to szeroka platforma produktywności łącząca wiele trybów pracy — notatki, zadania, tablicę wizualną — budowana ręcznie przez użytkownika. SumizAI skupia się wąsko na jednym: zamienia rozmowę z modelem AI w notatkę ai zapisaną jako plik Markdown w magazynie należącym do użytkownika, bez ręcznego wklejania. Kto potrzebuje pełnej platformy do zarządzania projektem, wybierze AFFiNE; kto chce, żeby notatki ai z rozmów z AI trafiały automatycznie do prostego, przenośnego archiwum plików, znajdzie w SumizAI bardziej dopasowane, węższe narzędzie.

Tak czytamy metryczkę. Oryginalne sformułowania AlternativeTo są na stronie AFFiNE — powyższe fakty odczytano 2026-08-16.

AFFiNE w szczegółach

Jedno płótno, które jest zarazem dokumentem i tablicą

Konstrukcyjny pomysł AFFiNE polega na tym, że strona ma dwa tryby, a nie dwa miejsca zamieszkania. Ta sama treść bywa oglądana jako liniowy dokument — tryb Page, z blokowym tekstem formatowanym — albo otwierana w trybie Edgeless, czyli na nieskończonym płótnie, gdzie te same bloki stają się obiektami, które można przesuwać, łączyć i obrysowywać. Między jednym a drugim nie ma kroku eksportu ani osobnego pliku tablicy: notatka ze spotkania i schemat naszkicowany w jego trakcie to ten sam obiekt widziany pod innym kątem. Na tym stoją jeszcze bazy danych z widokami tabeli i kanbana, szablony oraz warstwa sztucznej inteligencji sprzedawana osobno.

Projekt rozwija TOEVERYTHING PTE. LTD., spółka z Singapuru, a pod względem wielkości społeczności jest to jeden z największych otwartych warsztatów pracy: repozytorium na GitHubie założono w lipcu 2022 roku i ma dziś około 71 700 gwiazdek oraz 5100 forków, przy aktywnym rozwoju — gałąź canary zebrała ponad jedenaście tysięcy commitów, a zmiany trafiają do repozytorium codziennie. Całość napisano w TypeScripcie, z powłoką desktopową w Electronie i interfejsem w Reakcie. Pod spodem pracuje BlockSuite jako framework edytora do pracy współbieżnej, Yjs jako implementacja bezkonfliktowych typów replikowanych oraz OctoBase, warstwa danych w Ruście — dlatego równoległe zmiany scalają się zamiast wchodzić w konflikt.

Licencja jest podwójna i to właśnie ten podział jest istotny

AFFiNE bywa opisywane po prostu jako otwarte i równie często jako zamknięte. Obie etykiety są błędne, a producent wyjątkowo jasno tłumaczy dlaczego. Plik licencyjny w katalogu głównym repozytorium mówi, że treść w katalogach packages/backend i packages/common/native podlega osobnej licencji, a wszystko pozostałe jest dostępne na MIT. Tą osobną licencją jest AFFiNE Enterprise Edition, a jej warunki są ostre: użycie produkcyjne wymaga ważnej subskrypcji Enterprise Edition na właściwą liczbę stanowisk, modyfikacje i łatki pozostają własnością producenta, a kopiowanie, scalanie, publikowanie, rozpowszechnianie, sublicencjonowanie i sprzedaż oprogramowania poza tymi warunkami są zabronione. Kopie na potrzeby rozwoju i testów są z tego wyłączone.

Sekcja pytań i odpowiedzi w cenniku powtarza to zwykłym językiem: edytor, aplikacja desktopowa i większość kodu są na MIT, natomiast backend do samodzielnego hostingu jest udostępniony źródłowo na licencji EE, a bez umowy handlowej wolno wyłącznie czytać jego kod — modyfikowanie, kompilowanie i redystrybucja wymagają zgody. Kto planuje wdrożenie na własnym serwerze, powinien przeczytać ten akapit przed czymkolwiek innym na stronie, bo to różnica między projektem liberalnym a serwerem zamkniętym komercyjnie.

Plany i to, co każdy z nich naprawdę ogranicza

Poziom darmowy jest hojny po stronie lokalnej i licznikowany po stronie chmury. Lokalnie dostajesz nieograniczoną liczbę przestrzeni roboczych, nieograniczoną personalizację oraz nieograniczoną edycję dokumentów i płótna. Dołączone konto Cloud Basic dorzuca 10 GB przestrzeni w chmurze, maksymalny rozmiar pliku 10 MB, do trzech osób w przestrzeni roboczej, siedem dni historii wersji nazywanej przez producenta Cloud Time Machine oraz do trzech zalogowanych urządzeń. Nie ma ograniczenia czasowego.

Plan Pro kosztuje 6,75 dolara miesięcznie i podnosi te liczby do 100 GB, 100 MB na plik, dziesięciu osób w przestrzeni roboczej i trzydziestu dni historii wersji. Team to 10 dolarów za stanowisko miesięcznie od dziesięciu stanowisk w górę, ze 100 GB przestrzeni startowej plus 20 GB na stanowisko, limitem 500 MB na plik, nieograniczoną liczbą członków, wieloma rolami administracyjnymi i wsparciem priorytetowym; ten sam poziom istnieje dla wdrożeń samodzielnych. Jest też jednorazowy plan Believer za 499,99 dolara, dający dożywotni osobisty dostęp do Pro z 1 TB przestrzeni. Cennik Enterprise jest indywidualny, podobnie jak osobna licencja handlowa na kod, obejmująca OEM, white-label i osadzanie AFFiNE w cudzym produkcie.

Sztuczna inteligencja nie wchodzi w skład żadnego z powyższych. Dodatek AFFiNE AI wyceniono na 8,9 dolara miesięcznie przy płatności rocznej i obejmuje pisanie oraz przeredagowywanie, zamianę konspektu w prezentację, streszczanie treści do mapy myśli, tłumaczenie, poprawki językowe i wyciąganie zadań do wykonania; automatyczne porządkowanie i tagowanie notatek opisano jako funkcje planowane. Producent podaje na stronie cennika ponad 200 tysięcy użytkowników Pro — to liczba deklarowana przez niego samego.

Platformy, własny hosting i władza nad danymi

Wersje desktopowe istnieją na macOS, Windows i Linuksa, obok klienta webowego i aplikacji mobilnych; klient trzyma kopię lokalną i synchronizuje ją z chmurą, gdy przestrzeń robocza ma włączoną chmurę, więc praca offline jest stanem normalnym, a nie awaryjnym. Samodzielny hosting uruchamia cały stos na własnej infrastrukturze, gdzie jedynymi limitami ilościowymi jest własny sprzęt — ale, jak wyżej, ta droga podlega licencji EE, a nie MIT.

Konstrukcja local-first ma praktyczny skutek wart wypowiedzenia: czysto lokalna przestrzeń robocza nie zależy od żadnego serwera, więc wygaśnięcie abonamentu albo awaria usługi nie odcinają dostępu do dokumentów, których nigdy nie było w chmurze. Oznacza to zarazem, że najmocniejsza opowieść o władzy nad danymi w AFFiNE dotyczy scenariusza, w którym korzysta się z płatnej części produktu najmniej.

Osobno wypada wspomnieć o warstwie językowej i wsparciu społeczności, bo przy narzędziu tej wielkości to realny czynnik wyboru. Strona producenta dostępna jest w kilkunastu wersjach językowych — obok angielskiego są japoński, koreański, chiński tradycyjny, niemiecki, hiszpański, francuski, portugalski brazylijski i włoski — natomiast polskiej wersji nie ma. Pomoc odbywa się przede wszystkim przez Discorda, który producent opisuje jako skupiający ponad siedem tysięcy osób, oraz przez rejestr zgłoszeń na GitHubie; wsparcie priorytetowe pojawia się dopiero w planach Pro i Team. Dla zespołu, który chce mieć kogoś odpowiedzialnego po drugiej stronie umowy, dopiero poziom Enterprise przewiduje wyznaczony punkt kontaktu i indywidualny kontrakt.

Znane kompromisy

Zakres jest jak na jedną aplikację bardzo szeroki i widać to w rejestrze zgłoszeń — kilkaset otwartych spraw w dowolnym momencie jest dla projektu tej wielkości normą, ale oznacza też nierówną głębokość funkcji. Bazy danych nie zastąpią arkusza, płótno nie zastąpi narzędzia projektowego, a funkcje AI mają charakter dodatku, nie rdzenia. Kto porównuje AFFiNE z Notionem, powinien liczyć się z mniejszym ekosystemem szablonów i integracji; kto porównuje je z Miro — z tablicą, która jest trybem edytora dokumentów, a nie dedykowanym płótnem.

Drugim stałym punktem tarcia jest podział licencyjny, bo zaskakuje ludzi przychodzących po projekt na MIT i odkrywających, że akurat komponent, który chcieli postawić u siebie, jest ten zamknięty. To legalny model handlowy, jawnie opisany, ale powinien być świadomym wyborem, a nie odkryciem po wdrożeniu.

Dla kogo

AFFiNE pasuje osobom i małym zespołom, które chcą dokumentów i myślenia wizualnego w jednym narzędziu, cenią przechowywanie lokalne i nie przeszkadza im szybkie tempo zmian w projekcie. Organizacjom z wymogiem własnego hostingu pasuje tylko wtedy, gdy są gotowe wejść w relację handlową. Źle sprawdzi się tam, gdzie priorytetem jest dojrzały katalog integracji, formalne gwarancje wsparcia albo stabilny zestaw funkcji na lata. Z SumizAI styka się wyłącznie krawędziami — tamto narzędzie przetwarza i streszcza dokumenty, zamiast dawać warsztat do ich pisania.

Strona produktu: affine.pro

Czym jest SumizAI

Aplikacja do notatek zbudowana wokół rozmowy z modelem AI. Zadajesz pytanie, odpowiedź płynie strumieniem, a odpowiedzi warte zachowania stają się notatkami Markdown — odkładanymi do vaulta, który jest katalogiem na Twoim dysku.

Vault to katalog z plikiem base.md, czyli wygenerowanym spisem treści do sześciu poziomów w głąb, oraz katalogiem notes/ z jednym plikiem .md na notatkę. Zanim notatka zostanie zapisana, jest sprawdzana wobec już istniejących, więc czwarta notatka o tym samym zostaje scalona, a nie dołożona. Odnośniki między notatkami to zwykłe linki Markdown do plików, które istnieją.

Model nigdy nie jest nasz: podłączasz własny klucz API do jednego z siedmiu dostawców — Anthropic, OpenAI, Gemini, Groq, OpenRouter, lokalna Ollama albo własny serwer — i płacisz temu dostawcy bezpośrednio. Z pytaniem wysyłany jest spis treści i najwyżej pięć trafnych notatek w budżecie 24 000 znaków, a aplikacja pokazuje, których pięciu użyła.

Każda tak zachowana odpowiedź trafia do zbioru jako treść notatki ai, gotowa do przeszukania miesiące później bez przekopywania starych rozmów.

Obok siebie

Czym się różnią

• W opisie AFFiNE na AlternativeTo nie ma mowy o modelu AI. W SumizAI to jest punkt wyjścia: rozmawiasz z modelem na własnym kluczu API, a odpowiedzi warte zachowania stają się notatkami bez Twojego udziału w odkładaniu.
• AFFiNE działa w modelu freemium: jest darmowy poziom i płatny, a granica między nimi to rzecz, którą warto przeczytać przed decyzją. SumizAI ma jeden plan za dolara miesięcznie, więc żadna funkcja nie jest przetrzymywana dla wyższego progu — a konto nieopłacone nadal otwiera i eksportuje wszystkie swoje vaulty.
• Obie trzymają Markdown, więc przenosiny między nimi sprowadzają się w zasadzie do skopiowania plików. W SumizAI vault to katalog z plikiem base.md — wygenerowanym spisem treści — i katalogiem notes/, w którym jest jeden plik .md na notatkę.
• AFFiNE jest opisywana jako narzędzie, z którego korzysta więcej niż jedna osoba naraz. SumizAI nie jest: nie ma współdzielonych vaultów, komentarzy, uprawnień ani synchronizacji między urządzeniami. Jeśli praca jest zespołowa, to argument za AFFiNE, nie za SumizAI.
• AFFiNE można hostować samodzielnie. W SumizAI na desktopie nie ma czego hostować — vault to katalog na Twojej maszynie — a jeśli chcesz mieć u siebie także model, lokalna Ollama jest jednym z siedmiu obsługiwanych dostawców.
• AFFiNE obsługuje też zadania. SumizAI nie — bez tablic, terminów i projektów. Odkłada wiedzę, nie pracę.
• AFFiNE daje powierzchnię wizualną — kanwę, tablicę albo mapę. SumizAI nie ma kanwy: strukturą, którą utrzymuje, jest zapisany spis treści w base.md, do sześciu poziomów w głąb, przebudowywany w miarę przybywania notatek.

Co wybrać