Co w praktyce znaczy „koniec ręcznych notatek”?
Notatka przestaje być zadaniem. Rozmawiasz z modelem, za który i tak płacisz (Claude, GPT, Gemini albo inny podłączony), a gdy pada odpowiedź, której szkoda byłoby stracić, SumizAI robi z niej jedną z Twoich notatek AI. Bez otwierania edytora, nazywania pliku i wybierania folderu.
Obietnica jest wąska. Myślisz dalej sam, na czacie. Znika kwadrans przepisywania, którym to myślenie trzeba było opłacić, zanim trafiło na papier.
Reszta tego tekstu wynika z tej jednej zmiany. Skoro notatki powstają bez Ciebie, coś musi je odłożyć, coś musi powstrzymać prawie-kopie i coś musi zadbać, żeby pliki dało się przeczytać za dziesięć lat.
Dlaczego ręczne notatki zawodzą wtedy, gdy są najbardziej potrzebne?
Bo pobierają opłatę, kiedy masz najmniej czasu. Napięty tydzień projektu, rozmowa, po której coś wreszcie zaskoczyło: to są chwile warte zapisania i dokładnie w nich brakuje wolnego kwadransa.
Druga porażka jest cicha. Ręczne archiwum dryfuje. Jedna myśl ląduje trzy razy pod trzema tytułami, struktura folderów z marca we wrześniu wygląda dziwnie, a Ty przestajesz archiwum ufać, zanim przestaniesz do niego dokładać.
Trzecia dotyczy słów. Ręczne streszczenie zachowuje to, co wtedy zrozumiałeś, Twoimi ówczesnymi słowami. Oryginalne brzmienie, które chcesz odzyskać, gdy streszczenie okaże się zbyt pewne siebie, wylatuje pierwsze. Notatki AI je zachowują, o czym niżej.
Jak powstaje notatka AI, której nie piszesz?
Z wymiany, którą właśnie odbyłeś. Gdy odpowiedź się kończy, aplikacja prosi model o notatkę zamiast odpowiedzi i dostaje cztery części: tytuł, podsumowanie do przeglądania, rozwinięcie na chwilę, gdy potrzebujesz szczegółu, oraz źródło, czyli Twoje pytanie i odpowiedź modelu, zapisane pod spodem słowo w słowo.
Źródło jest tylko dopisywane. Notatka może później dostać nowy materiał, ale pierwotne pytanie i odpowiedź nigdy nie są przepisywane, więc po pół roku sprawdzisz, co naprawdę padło, a nie to, co twierdzi podsumowanie.
Ten podział znaczy więcej, niż się wydaje. Przeglądanie, czytanie i sprawdzanie to trzy różne czynności, a jedna bryła tekstu nie służy dobrze żadnej.
Kto decyduje, gdzie trafia notatka?
Aplikacja, w chwili gdy notatka AI powstaje. Każdy vault ma spis treści: drzewo rozdziałów do sześciu poziomów, numerowane 1., 1.1, a), a.1). Model widzi istniejące rozdziały i wybiera jeden po numerze albo prosi o nowy podrozdział, gdy nic nie pasuje.
Wybór po numerze trzyma drzewo w ryzach. Model proszony za każdym razem o nazwę rozdziału od zera w miesiąc zrobiłby Ci Warzywa, Uprawę warzyw i Warzywnictwo jako trzy osobne gałęzie.
Usuń rozdział, a jego notatki przejdą do rodzica, więc żadna nie wypada poza drzewo. Gdy po intensywnym okresie kształt vaulta się zmienił, przycisk Przebuduj spis treści układa rozdziały od nowa.
Co chroni notatki AI przed stertą duplikatów?
Sprawdzenie, które biegnie przed zapisem. Wyszukiwanie pełnotekstowe i podobieństwo trigramowe dają krótką listę notatek z tego samego vaulta, a drugi model ocenia każdą w skali od 0 do 1 i zapisuje uzasadnienie.
Powyżej progu vaulta dostajesz pytanie: połączyć z istniejącą notatką czy zostawić obie. Vault da się też ustawić na „zawsze łącz” albo „zawsze twórz”. Długa nauka jednego tematu chce łączenia, dziennik prowadzony dzień po dniu nie.
Połączenie tylko dopisuje. Starsza notatka zachowuje swoje pytanie i odpowiedź i dostaje obok nowe, czyli odwrotnie niż przy ręcznym porządkowaniu archiwum, gdzie dłuższa wersja przepada.
Jak notatki się łączą i czy można je o coś zapytać?
Odnośniki siedzą w treści notatek AI jako zwykły Markdown, [Podlewanie podwyższonych grządek](podlewanie-podwyzszonych-grzadek.md). Model dostaje mapę istniejących tytułów i plików i linkuje wyłącznie do nich, więc nie ma wymyślonych nazw plików. Pod każdą notatką widzisz te, które do niej prowadzą.
Potem pytasz sam vault. Pytanie jedzie ze spisem treści i pełną treścią najwyżej 5 trafnych notatek, w budżecie 24 000 znaków, a odpowiedź pokazuje, z których notatek skorzystała. Model nigdy nie czyta całego vaulta, a pytanie w jednym vaulcie nie widzi nic z innego.
Dobra odpowiedź sama staje się notatką, ze swoim źródłem pod spodem.
Gdzie leżą pliki i jak przenieść stare notatki?
W folderze, który wybierzesz, jako zwykłe pliki .md: base.md trzyma spis treści, a notes/ po jednym pliku na notatkę. Lokalna baza jest tylko indeksem. Nie ma synchronizacji ani serwera z notatkami, a SumizAI nie zbiera notatek, pytań ani dokumentów.
Notatki pisane wcześniej zaimportujesz: pojedyncze pliki albo cały folder .md, .markdown, .txt lub .pdf, przetwarzane plik po pliku. Z każdego powstaje notatka z Twoim tekstem jako źródłem, a spis treści przebudowuje się po każdej. Vault Obsidiana to też folder plików .md, więc wchodzi tą samą drogą, co ma znaczenie, gdy rozważasz alternatywę dla Obsidiana i nie chcesz zaczynać od zera.
Stąd SumizAI jako Obsidian alternatywa dla osób, które chcą, żeby notatki pisały się same. Aplikacja tworzy notatki AI z Twoich rozmów, a ponieważ odnośniki są względnymi ścieżkami między prawdziwymi plikami, ten sam folder otworzysz w Obsidianie, VS Code albo repozytorium Git. Eksport daje ZIP vaulta, PDF z samymi podsumowaniami lub pełnymi notatkami i edytowalną prezentację .pptx w kolejności spisu treści, z 15 motywami.
Który model pisze notatki i ile to kosztuje?
Ten, który podłączysz, i to on pisze każdą notatkę AI w vaulcie. Dostawców jest siedmiu: Anthropic, OpenAI, Google Gemini, Groq, OpenRouter, lokalna Ollama albo własny serwer zgodny z API OpenAI, zawsze na Twoim kluczu API. Zapytania idą prosto z komputera do dostawcy, a aplikacja prosi o zgodę przed wysłaniem.
Za model płacisz dostawcy, SumizAI nic nie dolicza. Sama aplikacja: 7 dni za darmo, potem 1 USD miesięcznie, jeden plan. Po rezygnacji notatki dalej się otwierają i eksportują, kończy się tylko zaczynanie nowych rozmów. Licencja to podpisany token ważny 7 dni, więc tydzień offline to normalna praca.
Kto powinien dalej pisać ręcznie?
Zespoły. Nie ma wspólnego vaulta, współpracy ani synchronizacji między urządzeniami.
Każdy, kto potrzebuje notatek ze spotkań albo transkrypcji nagrań. SumizAI nie robi ani jednego, ani drugiego; pracuje na rozmowach z modelem, wpisanych pytaniach i odpowiedziach.
Osoby, które szukają tego, za co lubi się Obsidiana: wtyczek, grafu, Canvasu. SumizAI nie ma żadnej z tych rzeczy. Zostań przy Obsidianie i otwieraj w nim folder z SumizAI, jeśli chcesz mieć jedno i drugie. Obsidian alternatywa znaczy w tym przypadku tyle, co dodatek: część, która pisze notatki.
I każdy, kto nie myśli na głos z modelem. Aplikacja łapie rozmowy, które i tak prowadzisz; bez rozmów nie ma czego łapać.
Jeśli pracujesz w ten sposób, aplikacja do notatek AI trafi wkrótce do Mac App Store, na Maki z Apple silicon i Intelem. Żadnej wersji nie da się jeszcze pobrać; Windows, iOS i Android są w przygotowaniu.
Siedem dni za darmo, potem dolar miesięcznie
Siedem dni za darmo, potem 1 USD miesięcznie, jeden plan.